ประกันชีวิต

ประกันชีวิตเป็นผลิตภัณฑ์ทางการเงินชนิดเดียวที่คุณซื้อโดยหวังว่าจะไม่ได้ใช้ มันไม่ได้ทำเพื่อตัวคุณ แต่ทำเพื่อคนที่ยังต้องใช้ชีวิตต่อหลังจากคุณไม่อยู่แล้ว

คำถามที่ประกันชีวิตตอบมีข้อเดียว คือถ้ารายได้ของคุณหายไปพรุ่งนี้ ครอบครัวจะยังผ่อนบ้านต่อได้ไหม ลูกจะเรียนจบตามแผนเดิมไหม พ่อแม่ที่คุณส่งเงินให้ทุกเดือนจะอยู่อย่างไร ถ้าคำตอบคือ “ไม่แน่ใจ” นั่นคือช่องว่างที่ทุนประกันต้องเข้ามาปิด

วิธีคิดทุนประกันที่เราใช้เรียกว่า DIME คือรวมหนี้สินทั้งหมด (Debt) รายได้ที่ครอบครัวต้องใช้ต่อไปอีกกี่ปี (Income) ค่าผ่อนบ้านที่เหลือ (Mortgage) และค่าการศึกษาของลูกจนจบ (Education) จากนั้นหักด้วยเงินออมและสวัสดิการที่มีอยู่ ผลลัพธ์คือทุนที่ควรทำ

คนส่วนใหญ่ประเมินตัวเลขนี้ต่ำกว่าความจริงมาก เพราะมักคิดถึงแค่ค่าจัดงานศพ ทั้งที่ผลกระทบจริงคือรายได้ที่หายไปทุกเดือนเป็นสิบปี

อีกบทบาทหนึ่งที่คนไม่ค่อยรู้คือ กรมธรรม์ประกันชีวิตเป็น “สัญญาหลัก” ที่ใช้แนบสัญญาเพิ่มเติมด้านสุขภาพ โรคร้ายแรง และอุบัติเหตุ ในประเทศไทยคุณไม่สามารถซื้อประกันสุขภาพเดี่ยว ๆ ได้ การเลือกแบบประกันชีวิตที่เหมาะสมจึงเป็นก้าวแรกที่กำหนดว่าคุณจะต่อยอดอะไรได้บ้างในอนาคต

แบบประกันชีวิตแบ่งกว้าง ๆ เป็นสองกลุ่ม กลุ่มคุ้มครองล้วน ให้ทุนสูงที่สุดต่อเบี้ยหนึ่งบาทแต่ไม่มีเงินคืน กับกลุ่มที่มีมูลค่าสะสม ซึ่งเบี้ยสูงกว่าแต่มีมูลค่าเวนคืนและใช้เป็นเครื่องมือทางการเงินได้ ไม่มีกลุ่มไหนดีกว่าโดยสมบูรณ์ มีแต่กลุ่มที่ตรงกับเป้าหมายของคุณมากกว่า